In memoriam Johan Jilderts

“Zeg me dat het niet zo is, zeg me dat het niet waar is”. Dat was mijn eerste gedachte toen ik vier dagen nadat vreselijke ongeluk hoorde dat jij was overleden.

Ik heb Johan leren kennen op de sterritten van Rally en Frisia jaren terug. Jij fietste veel in die tijd met Siepie Tilstra. Ik heb vele verhalen met je gedeeld. Je was ook vrijwilliger bij de Elfstedentocht als verkeersleider in Sneek. Samen met jouw vrouw Dicky die daar stempelaar was.

Na onze pensionering zagen we elkaar nog meer en kwamen we als het weer het toeliet wel vier keer per week zomers op onze vaste koffie adresjes. Zoals Anneke’s theetuin in Hitzum, de Blauwe tent in Reduzum, Café Boazum met onze andere senioren maatjes.

Je wilde dit jaar nog een keer proberen om 10.000 kilometer te fietsen. Maar helaas het was je niet gegund.

Op 15 april zaten we nog met de ploeg in Hitzum aan het gebak. Een dag later 16 april hadden we afgesproken in de Blauwe Tent. Maar jij kwam niet opdagen en dat was niets voor jou. Ik werd omgeleid bij Wirdum vanwege een ongeval, op dat moment niet wetend dat jij daarbij betrokken was. Later die morgen stond er een foto op de Fryslân app, waar ik jouw fiets zag liggen. Jouw nieuwe fiets die je een paar weken had en zo wijs mee was.

We hebben tussen hoop en vrees geleefd maar je kon deze strijd jammer genoeg niet winnen.

Indrukwekkend was de erehaag van jouw clubleden van Rally bij het crematorium in Goutum. Een laatste groet van onze seniorenploeg bij de kist was voor ons verdrietig.

Johan we blijven jou gedenken als een fijne fietsmaat. Voorgoed uit ons midden, maar nooit uit ons hart.

Ook namens jouw seniorenmaatjes; Okke, Dries, Rudi, Rikus, Siepie Tilstra, Jan van der Plaat, Wietse en Dirk.

Rust zacht maat.

Chris Wiersma, Wirdum